- હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

લિપટતા હૂં મૈં જબ ઉસસે જુદા કુછ ઔર હોતા હૈ,
મનાતા હૂં મૈં જબ ઉસકો, ખફા કુછ ઔર હોતા હૈ.
 ન કુછ મતલબ અજાનોં સે, ન પાબંદી નમાજોં કી
મુહબ્બત કરનેવાલોં કા ખુદા કુછ ઔર હોતા હૈ.

હજારોં શિકવે કરતે હૈં મેરે મિલને પે વો મુઝસે,
નહીં મિલતા તો ફિર ઉનકો ગિલા કુછ ઔર હોતા હૈ.

ઉજાલા ભીક મેં જો માંગતે હૈં ઉનસે યે કહ દો,
કિ તારીકી મેં જીને કા મજા કુછ ઔર હોતા હૈ.

કદમ કુછ ઔર હોતે હૈં દીવાનાવાર લોગોં કે,
વો ચલતે રાહ પર હૈં, રાસ્તા કુછ ઔર હોતા હૈ.

વો મુઝસે મિલતા હૈ જબ ભી, મુઝે કુછ કહ કે જાતા હૈ,
મગર દુનિયા સે વો કહતા હુઆ કુછ ઔર હોતા હૈ.

મોહબ્બત મેં યે કૈસી બેખુદી અબ ઉનપે છાઈ હૈ,
ઉઠાતે હૈં ઝુકી પલકેં, ગિરા કુછ ઔર હોતા હૈ.

મેરી દીવાનગી અબ ઇન્તેહા-એ-હદ કો છૂતી હૈ,
બુઝાતા હૂં મૈં જબ કુછ ભી, જલા કુછ ઔર હોતા હૈ.
                                         
                                                                  - હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

મુકુલ ચોકસી

કોઈ જોનારું નથી કો' ભજવનારુ નથી.
આપણા નાટકનો છેલ્લો અંક સારો જાય છે.
-------------------------------------------

રામ બનવાનું બહુ અઘરુંનથી હોતું અગર
શર્ત એ છે કે નિખાલસ એક જાણ શબરી બંને.

-----------------------------------------------

જો એ વ્યક્તિ જ હાજર હોય તો એનો ય છે આનંદ
નહીંતર આમ ક્યાં ઓછો છે એની યાદનો મહિમા?

-રાજેન્દ્ર શુક્લ

તું ય છે સાવ સમીપે,

મંજુ મંજુ પદરવ છલકે છે

મસ્ત મળ્યાં તો મસ્તી જ મસ્તી,

રોમ રોમ આસવ છલકે છે

તારું ય એશ્વર્ય અનેરું,

મારો ય વૈભવ છલકે છે.

લંબાયેલો હાથ ગ્રહી લે,

ચાલ  બતાવું,  ભવ છલકે છે. 

                               - રાજેન્દ્ર શુક્લ

અક્ષતયૌવનનું ગીત. - વિરુ પુરોહિત

કોણ જાણે ક્યાં યોગમાં આવા ફૂલ ખીલ્યા છે સૈ ?

દિવસે ફરું બ્હાવરી, મને રાતમાં નીંદર નૈ !

આજ થંભાવી વાટમાં મને કહયું નગરશેઠે :

થાય મને, હું આજથી આવતો જાઉં તમારી વેઠે 

કોઈ કહે : ના નીકળો દેવી ! આટલા ઠાઠમ ઠાઠે,

અમથુંય આખું ગામ તમારું નામ રટે છે પાઠે !

ફાળ પડી'ને પેટીએ બધું ય આજથી પુરતી થૈ

કોણ જાણે ક્યાં યોગમાં આવા ફૂલ ખીલ્યા છે સૈ ?

દિવસે ફરું બ્હાવરી, મને રાતમાં નીંદર નૈ !

પૂછવા  આવ્યો રાજ-દરોગો આંખમાં ધરી ચીડ,

ગામ છે ઉજ્જડ, કેમ છે તારા ઘરની ઉપર તીડ?

હું ભોળી કંઈ કંઈબોલતા તૂટયા વનના બધા નીડ,

એટલામાં તો માણસો થયા ઘાસનું લીલું બીડ.

મેં કહયું : હું નદીએ ન્હાંતાં માછલી મરી ગૈ !

કોણ જાણે ક્યાં યોગમાં આવા ફૂલ ખીલ્યા છે સૈ ?

દિવસે ફરું બ્હાવરી, મને રાતમાં નીંદર નૈ !

-વિરુ પુરોહિત

અહીં સાદગીનું નામ એક મીરાં -દિલીપ રાવલ

રાધાએ સેંથીમાં મોતી ટાંક્યાને

કઈક ચૂંદડીએ ટાંક્યા છે હીરા 

અહીં સાદગીનું નામ એક મીરાં

રાધાને વ્હાલા છે અંગઅંગ ચીર

અને અનહદ આભૂષણની માયા

ગોકુળમાં ઘેર ઘેર વટલાયું નામ

હવે સંકોરી લેવી છે કાયા.

મેવાળી વાત તમે માંડો તો મીરાએ

માંગ્યા છે શ્વેત શ્વેત લીરા

અહીં સાદગીનું નામ એક મીરાં.

રાધાની ઓઢણીયે સોનેરી તાર

અને મીરાંને હાથ એક તારો 

તાર -તાર સાથ એક વાતનો વિવાદ

બોલ શ્યામ હવે તારો કે મારો.

સૌના છે શ્યામ વાત જાણ્યાની બાદ

પડે હૈયામાં ગમતીલા ચીરા

અહીં સાદગીનું નામ એક મીરાં 

                   

                                   -દિલીપ રાવલ
                       

ભૂલી જા - મનોજ ખંડેરિયા

દુઃખ ભૂલી જા, દીવાલ ભૂલી જા,

થઇ જશે તું ય ન્યાલ, ભૂલી જા.

      જીવ કર મા ધમાલ ભૂલીજા

      એનો ક્યાં છે નિકાલ, ભૂલી જા

જો સુખી થઇ જવું હો તારે તો

જે થતા તે સવાલ, ભૂલી જા

     મૌનરહી મિત્રતાનું ગૌરવ કર

     કોણે ચાલી'તી ચાલ, ભૂલી જા

રાખ મા યાદ ઘા કોણે કર્યો

તું બન્યો કોની ઢાલ, ભૂલી જા.

     ઘેર જઈ ધોઈ નાખ પહેરણ તું

     કોણે છાંટ્યો ગુલાબ, ભૂલી જા.

રાસ તારે નીરખવો હોય ખરો

કર બળ્યો કે મશાલ ભૂલી જા.

                            

                      -મનોજ ખંડેરિયા
બે લખી ગઝલ મોથ શું મારી
તારી ક્યાં છે કમાલ, ભૂલી જા.

હું તને જાણું છુ - રાજેશ પંડ્યા

હું તને જાણું છુ

જે શિલા પર હું બેઠો છું

તેના કેટલાય પળ ઊંડે

તું વહે છે.

હવાની લ્હેરખી જરીક અડે છે મને

ત્યારે જળમાં પાની બોળી 

બેઠો હોઉં એમ લાગે છે.

પાનીને ઝાડનું પ્રતિબિંબ અડે છે

અને હું તને

ધીરે ધીરેમૂળ ફેલાવતી જોઉં છું.

આખી બપોર..

પછી તો થળ પર નિશાની કરી હું

ચાલ્યો જાઉં છું દૂર દૂર...

દિવસોનાદિવસો વીતી જાય છે.

પૃથ્વીની પરિક્રમા કરી હું પાછો આવું છું.

કોઈ ધૂસર સાંજે,

ફળમાં રસ ભરાયો હશે એમ જાણી

હું ચાંચ ભરી ભરી પીઉ છું

ને પરપોટે પરપોટા થાય છે 

પરપોટે પરપોટેશિલાઓ તૂટતી જાય છે.

('પૃથ્વીના આ છેડે')

         - રાજેશ પંડ્યા